Enkele jaren geleden werd het begin van de Revolutie van de Energie afgekondigd. De staatsmedia kondigden de onmiddellijke distributie van rijstkokers aan, die weliswaar elektriciteit verbruikten maar de nationale consumptie van olie zouden doen dalen. Staatsbedrijven begonnen aan de productie van de rubberen sluitingen voor de deksels. Die werden tot dan toe slechts gemaakt door particuliere producenten en op de zwarte markt verkocht tegen extreem hoge prijzen.

Met de nauwkeurige precisie van een militaire operatie reden tientallen trucks door de straten om de nieuwe apparatuur uit te reiken. “Koop nu, betaal later” was het devies, maar dat snoerde niet de mond van de sceptici en anderen, die zich afvroegen hoe we – zonder al teveel problemen – aan het voedsel moesten komen om in deze nieuwe technologie te stoppen. Maar ach, het was een tijd van hoop, die  – net als de liefde – via de  keuken leek binnen te komen.

Het verging al net zo als met voorgaande projecten: eerst verliep de distributie goed, maar na verloop van maanden kwamen de pannen niet overal terecht en werden ze ook niet altijd hartelijk ontvangen. In enkele gebieden waar de kokers werden verkocht werd onmiddellijk het gas afgesloten en de elektriciteit viel op de meeste ongelukkige momenten uit. Aan de andere kant, gebeurde er iets dat enthousiastelingen niet hadden kunnen voorzien; sommigen konden de elektrische spullen niet betalen. Zelfs vandaag nog kun je de lijsten met de namen van wanbetalers zien, publiekelijk opgehangen op dezelfde markten waar eerst de state-of-the-art rijstkokers werden verkocht.

Die hogedrukpannen, die de laatste cultobjecten waren van de paternalistische regering, werden uit de handel gehaald en dat gold ook voor de rubberen sluitingen, die vandaag – wederom – door handelaren op straat worden aangeboden tegen een prijs die door de vraag wordt ingegeven.

* Ik heb mijn status van tweevoeter hervonden, heb de krukken weggelegd en ben teruggekeerd naar de dagelijkse thema’s van mijn leven. Dank aan iedereen die mij de hand reikte in solidariteit, de balsem van jullie steun en het effectieve medicijn van jullie vriendschap. Via deze en deze link kan je een klein verhaaltje lezen over wat er die 6e november gebeurde.

This entry was posted on Sonntag, November 15th, 2009 at 11:53 and is filed under Allgemeines. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.